De jury heeft gezwegen en gewerkt. De jury heeft gewikt en gewogen. Uit meer dan driehonderd boeken hebben wij een keuze gemaakt. We hebben mooie boeken gelezen, vakkundig geschreven boeken, intelligente werken. Boeken ter meerdere eer en glorie van de Nederlandse Letteren. Wij willen hier eer bewijzen aan Jeroen Brouwers. Hij componeerde met Geheime Kamers een schitterend symfonisch noodlotsdrama. Wij willen Josse De Pauw eren, die in Werk met menselijke wijsheid en grote gevatheid het gewone leven schetst. We huldigen Marjolein Drenth von Februar, die met haar eruditie en literaire vaardigheid een van de mooiste en meest caleidoscopische filosofische werken van de laatste decennia heeft geschreven: We huldigen Arnon Grunberg. Hoe hij in Fantoompijn op een schijnbaar clowneske manier, zijn anti-held èn de vragen over het schrijversschap een grote inhoudelijke diepgang weet te geven, getuigt van internationaal niveau. We huldigen Leo Pleysier die in Volgend jaar in Berchem een polyfonisch, beklijvend vaderportret heeft gemaakt dat nog lang na het lezen, blijft naklinken.
Maar slechts één van hen kan de Gouden Uil mee naar huis nemen. Ons besluit is eensgezind. Onze beslissing unaniem.
Omdat we geraakt werden door het bezwerende taalgebruik waarmee de auteur de uitersten van het menselijke heeft beschreven, die grenzen van eigenbelang en zelfopoffering. Omdat in iedere vezel van het verhaal, speels en sereen, wordt gezocht naar een antwoord op de vraag waarom de mens van zichzelf een verzinsel maakt en van zijn leven een archief.
Daarom is dit boek de winnaar.
Het is doorwrocht.
Het is een organisch bouwwerk.
Het is een geharnast betoog tegen de leugenachtigheid maar voor de fictie.
Het is gegoochel met woorden.
Het is een getuigenis tegen de gehaaidheid en het gehakketak.
Het is een genot.
Het is Geheime Kamers.
De Gouden Uil literatuurprijs 2001 gaat naar Jeroen Brouwers.

Jury : Anna Luyten, Sander Pleij, Jeroen Overstijns, Bart Vanegeren, Marnix Verplancke.